چرا باید جهانگردی را رها کنیم و ایرانگردی را پیش بگیریم؟

0

اردبیل | هوزاس

جهانگردی و یا ایرانگردی؟

از دلایل سفر کردن و فایده‌هایش که بگذریم، می‌رسیم به این موضوع که اصلا کجا برویم؟

همیشه وان و آنتالیا، ونکوور و گرجستان و یا دهکده‌های قشنگ سوئیس که نمی‌شود رفت، آن هم با این وضعیت اقتصادی و دلار و…! البته پیشنهاد هم نمی‌کنیم از حال خانه‌یتان به سمت آشپزخانه حرکت کنید و در خیالتان شاد باشید که گردشگری کردید. در عوض می‌توانید کوله‌پشتی، قمقمه‌ی آب، تنقلات و خرت و پرت‌هایی که برای یک سفر نیاز دارید را بردارید و به جهان کوچکمان ایران سر بزنید. چند جاذبه که از جاذبه‌های شگفت‌انگیز ایران را ببینید دیگر حال و هوای جهانگردی از سرتان می‌افتد و ترجیح می‌دهید اول به گشت و گذار در ایران و کشف جاذبه‌های کم‌نظیرش بپردازید.

در این نوشته چند جاذبه‌ی شگفت‌انگیز ایران را به شما معرفی می‌کنم که تا به حال اسمشان را نشنیده‌اید و یا اینکه کمتر شنیده‌اید. بعد از خواندن این مطلب حتماً به این نتیجه می‌رسید که از فکر جهانگردی بیرون بیایید و ابتدا ایران شگفت‌انگیز خودمان را بگردید.

پیش بسوی ناشناخته‌های ایران

۱- برو به دَرَک

من خُرم از آنم که مدام تو بگویی، برو به درک!

لابد شنیدید که یک عده‌ای مدام ورد زبانشان است، برو به درک! این افراد دشمنی که با ما ندارند هیچ، از قضا خیر و صلاح ما را هم می‌خواهند. پس همه باهم بریم به درک!

درک، جایی در جنوب سیستان و بلوچستان است، روستایی به نام زرآباد. درک در امتداد سواحل دریای عمان و منطقه مکران قرار دارد. جایی که دریا و کویر و نخلستان رفاقتی جدانشدنی دارند. اصلا انگار کویر یادش رفته به دریا وصل است، نه به آن خشکیِ بیابان و نه به این آبی بی‌انتها.

شبهای درک، همان زمانی که ساحل، زیر نور مهتاب می‌درخشد، جان می‌دهد برای عکسهای زیبای پروفایل!

درک، یکی از زیباترین و پاکترین سواحل ایران را دارد. وقتی پابرهنه ساحل صخره‌ایش را گز کردید و وقتی حسابی در دریای شور آب‌تنی کردید و درست زمانی که عرق ریز گرما شُدید، خنکای سایه‌ی نخل‌ها، بدجور می‌چسبد. بخصوص آن تک نخل معروفی که تقریباً هرکسی که پا به درک می‌گذارد یک عکس با آن دارد. خیلی از گردشگران نخل عشق صدایش می‌زنند.

درک، حدود ۲۰۰ کیلومتر با چابهار فاصله دارد. برای اینکه راحت‌تر راه را پیدا کنید از محلی‌ها آدرس دقیق را بپرسید. بلوچستان مردم مهمان‌نوازی دارد و همیشه دَر خانه‌هایشان به روی مهمانان باز و سفره‌ی مهرشان همراه با ماهی جنوبی پهن.

اما اگر در روستا نتوانستید محل مناسبی را برای اقامت پیدا کنید، می‌توانید با اجاره روزانه‌‌ی اقامتگاه در چابهار اقامت کنید.

۲- تالابی که ارواح در آن زندگی می‌کنند

تالاب ارواح | هوزاس

۱۲ کیلومتری نوشهر، همان جایی‌ست که اگر دل و جرات ندارید، هرگز نباید به آن پا بگذارید. در این حوالی تالابی وجود دارد که بومیان محلی نامش را «تالاب ارواح یا دریاچه ارواح» گذاشته‌اند.

فضای مه‌آلود، درختان مرده‌ای که سر از آب بیرون آورده‌اند، صدای حیوانات وحشی، همه‌ی اینها فضای بسیار مرموزی را در این تالاب ایجاد کرده‌اند.

دم غروب که باد میان شاخ و برگهای درختان ممرز می‌پیچد. درست در انتهای دریاچه، انگار کسی شما را صدا می‌زند. فقط یادتان باشد به هیچ‌وجه به این صداها توجه نکنید.

اگر می‌خواهید رازهای این تالاب را کشف کنید، می‌توانید به راه بیفتید. در این تالاب، کلی هیجان و ماجراجویی و شاید کمی ترس در انتظارتان است.

برای اینکه خودتان را به این تالاب برسانید باید بدانید مسیری سخت در انتظارتان است، پیاده‌روی طولانی در جاده‌ای خاکی.

به سمت روستای صلاح‌الدین کلای سُفلی حرکت کنید. در مسیر یک راه فرعی با تابلوی کوچکی را خواهید دید. روی آن تابلو نوشته شده «دشت و بند ممرز». مراقب باشید رد نکنید. انتهای این راه صعب‌العبور که تنها باید با ماشین سنگین و یا پای پیاده پیمود، دریاچه‌ی ارواح به انتظارتان نشسته است.

برای اقامت کوتاه مدت هم می‌توانید از اقامتگاه‌های هوزاسیی نوشهر استفاده کنید.

۳- جنگلی که جیغ می‌کشد

جنگل جیغ | هوزاس

مشهد، طرقبه، روستای سر برج. این آدرس جنگلی‌ست انبوه، که زمان غروب خورشید، وقتی نور مهتاب بر شاخه‌ی درختان می‌تابد، درختانش جیغ می‌کشند. نامش «جنگل جیغ» است.

برای صداهای ترسناکی که از این جنگل شنیده می‌شود، حرف و حدیث‌های زیادی وجود دارد. عده‌ای معتقدند این جنگل به تسخیر اجنه درآمده است. عده‌ای این صداها را وزش باد میان شاخ و برگهای درختان می‌دانند و عده‌ای دیگر این صدا را صدای هزاران جیرجیرکی می‌دانند که شب‌ها برروی درختان می‌خوانند. هنوز هم گردشگرانی که دل و جرات زیادی دارند، برای کشف راز این جنگل شب‌ها در آن کمپ می‌زنند.

این جنگل طبق گفته‌ی کسانی که به آن سر زده‌اند، یکی از مرموزترین جنگل‌های ایران است. آنقدر هیجان و دلهره در این جنگل وجود دارد که خیلی‌ها ترس را به جان می‌خرند تا صدای جیغ این جنگل را با گوش‌های خود بشنوند و هیجانی تکرار نشدنی را تجربه کنند.

البته روزها هیچ خبری از جیغ در این جنگل نیست!

از مشهد تا طرقبه راه چندانی نیست، اگر ماشین شخصی دارید  از مشهد بعد از حدود ۴۵ دقیقه به طرقبه و این جنگل می‌رسید. برای اقامت کوتاه مدت و تماشای این جنگل می‌توانید مشهد را انتخاب کنید.

۴- ایران هم ونیز دارد

روستای صراخیه | هوزاس

روستایی در جنوب ایران وجود دارد که مردم برای عبور از کوچه و خیابان‌هایش ماشین و موتور و دوچرخه ندارند. آن‌ها بَلَم دارند. بلم‌ها همان قایق‌های پارویی کوچک هستند.

زن و مرد، پیر و جوان با بلم‌های شخص‌شان در روستا می‌چرخند، خرید می‌روند، سرکار می‌روند. اینجا به ونیز ایران معروف است.

تصور کنید پارو بدست روی بلم لم داده‌ای و گاومیش‌ها، پرنده‌ها، نیزارهای سبز و خانه‌های ساده‌ی روستایی را تماشا می‌کنید.

ونیز ایران در روستای کوچکی به نام صراخیه در میان تالاب شادگان قرار دارد. از آبادان به سمت دارخوین بروید در میان راه تابلویی وجود دارد که رویش نوشته به سمت تالاب بین‌المللی شادگان، به سمتش بروید تا ونیز ایران را پیدا کنید. جنوب گردی که رفتید به ونیز کوچک ایران هم سر بزنید و حتماً از بازار محلی آن خرید کنید. بخصوص آن سبدهای حصیری‌شان را.

برای اقامت در ونیز ایران اگر نتوانستید در صراخیه جایی را برای اقامت پیدا کنید می‌توانید از ویلاهای خوزستان استفاده کنید.

۵- دره‌ای پُر از روح‌های سرگردان

دره ارواح | هوزاس

انگار میان دالانی هستید که انتها ندارد، هرچه پیش می‌روید این دالان‌ها باریکتر می‌شوند. ادامه می‌دهید و ادامه می‌دهید تا جایی که دیگر آسمان بالای سرتان دیده نمی‌شود. این‌ها توصیفات «دره ارواح» است.

دره‌های پرپیچ و خم با دیواره‌های بسیار بلند، ابهتی ترسناک به این دره داده است. محلی‌ها معتقدند میان این پیچ‌ و خم‌ها خانه‌ی ارواح سرگردان است.

اگر دل و جرات داشته باشید و راه را ادامه دهید این دره باریک و باریکتر می‌شود، آنقدر باریک که به سختی یک نفر می‌تواند از آن رد شود. نور کمتر می‌شود و به تاریکی می‌رسید. همانطور که ادامه می‌دهید و به انتهای دره می‌رسید حجم آب اضافه می‌شود و شما مجبورید با شنا کردن پیش بروید.

اگر توانستید تا انتها این دره را بپیمایید جایزه‌تان می‌شود تماشای رودخانه‌ی بسیار زیبای دز و لقب فاتح دره ارواح برازنده‌یتان است.

این دره پر پیچ و خم در ۲۵ کیلومتری شهرستان دزفول به شیهون، در کنار روستای بیشه بزان، قرار دارد. برای رسیدن به این دره باید حدود ۲۰ کیلومتری پیاده‌روی کنید.

در ضمن فراموش نکنید هرگز به تنهایی وارد این دره‌ی پر پیچ و خم نشوید. حتماً به همراه بلدچی راه و راهنما پیش بروید. این دره پر رمز و راز همراه با همه‌ی هیجان‌ها و شگفتی‌هایش باعث مرگ چندین نفری که با آن آشنایی نداشته‌اند، شده است.

برای ماجراجویی در دره ارواح می‌توانید در شهرستان دزفول اقامت کنید تا دسترسی راحتی به دره داشته باشید.

از این نوشته خوشتون اومده؟

خوشحال می‌شیم ما رو لایک کنین و انگیزه بیشتر بدین! 😊🙏

0

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. * فیلدهای ستاره‌دار الزامی هستند.

Shopping Basket