کندوان، روستایی به سختی سنگ

1

با کوه عجین شوید!

در عصری زندگی می‌کنیم که ساختمان‌های غول آسا، شهرها و آبادی‌هایمان را به تصرف درآوردند و همچون غول‌هایی زمخت، از همان‌‌ها که به دنبال جکِ داستان لوبیای سحرآمیز به زمین آمدند، پا جای پای خانه‌های قدیمی گذاشته و نفس شهر را ‌بلعیداند.

در میان هیاهوی این غول‌های پر زرق و برق آپارتمانی، هنوز شهرها و روستاهایی هستند که با تمام وجود از بافت معماری و میراث اجدادشان در برابر این ساختمان‌ها دفاع می‌کنند.

برای دیدن این عجایب نباید جای دوری رفت، در حوالی شهر اولین‌ها یا همان تبریز خودمان و در نزدیکی شهرستان اسکو، روستایی به نام «کندوان» وجود دارد که در دل کوه، بدون کوچک‌ترین ردپایی از ابزارآلات مدرن و تماماً با دست کنده شده است.

روستایی با ۲ برادر ناتنی

قبل از هر چیز باید بگوییم که کندوان با دو روستای دیگر به نام‌های کاپادوکیه و داکوتا که اتفاقاً یکی در همین چند فرسخی‌ست و دیگری در آن سر دنیا، پیوندی دیرینه دارد اما متاسفانه زندگی سال‌هاست که چمدانش را بسته و از این دو روستا خداحافظی کرده است و دیگر در میان کوچه‌هایش جریان ندارد؛ به همین خاطر، کندوان در نزد مردم جهان به عنوان آخرین روستای صخره‌ای و زنده‌ی دنیا شناخته می‌شود.

روستای کندوان کجاست؟

برای سفر به این روستا کافیست از جنوب غرب تبریز، ۶۰ کیلومتری را طی کرده و یا خود را به شهرستان اسکو برسانید. درست از مرکز این شهر، کندوان تنها ۲۲ کیلومتر با شما فاصله دارد.

راز این روستا چیست؟

حمله و قتل و غارت بی‌رحمانه مغول‌ها، سرآغاز داستان بود؛ اهالی روستای حیله ور که در ۲ کیلومتری غرب کندوان زندگی می‌کردند، دار و ندار خود را برداشته و به دشت کندان گریختند؛ با دست‌های خالی شروع به کندن پناهگاهی کردند و روستای کندوان را ساختند.

عده‌ای هم می‌گویند، اجداد کندوانی‌ها همگی جنگجویان ماهری بوده‌اند که این منطقه را از لحاظ موقعیت نظامی مناسب دیدند و در همان جا شروع به ساخت پناهگاه و دژ کرده‌اند.

اما داستان دیگری نیز هست که حکایت از جنگی بزرگ میان ایلامیان و آشوریان دارد؛ جنگی که در آن مارها پیروز شدند!

مار حیوان و سمبل مقدس ایلامیان به شمار می‌آمده که در جنگ‌‌ها برای فراری دادن دشمن مورد استفاده قرار می‌گرفته است به این صورت که مارهای سمی را رها می‌کردند تا با نیش زهرآلود آنها، دشمن هلاک شود.

بنا بر استناد به همین داستان اولین ساکنان کندوان، مهاجرانی بودند که برای در امان ماندن از خشم ایلامیان و حفظ جانشان از نیش مارها، به این منطقه پناه ‌آورند.

البته اگر از بزرگان روستا سوال کنید، به اتفاق می‌گویند که داستان به خیلی پیش‌تر از این‌ها باز می‌گردد!

کارهایی که باید در کندوان انجام دهید

  • قبل از شروع سفر، کفش‌های آهنی خود را بپوشید و از سالم بودنشان اطمینان حاصل کنید!

اصلی‌ترین کاری که باید در کندوان انجام دهید، پیاده روی در کوچه‌ پس کوچه‌های روستاست. کندوان شما را همچون افسونگری زیبا و دلربا به خود جذب کرده و شما را ساعت‌ها در میان سحر و جادوی معماری و بافت خاص خود گم می‌کند.

  • با اهالی هم کلام شوید و با آن‌ها چای بنوشید تا دغدغه‌ی روزمرگی‌های شهر نشینی در عطر چای تازه دم گم شود.
  • عکاسی کنید، اگر بدانید در سال چندین و چند توریست برای ثبت این منظره به کندوان سفر می‌کنند، دیگر از خیر عکاسی نمی‌گذرید!
  • تا می‌توانید شکم گردی کنید، کندوان به داشتن عسل تازه، آب معدنی درجه یک، خشکبار و لواشک‌های ترش و شیرین و بسیار خوشمزه معروف است.
  • از موزه‌ی مردم شناسی دیدن کنید تا بیشتر با زندگی مردمان این روستا آشنا شوید.
  • از دست ساخته‌های محلی‌های روستا خرید کنید تا به اقتصاد آن‌ها کمکی کرده باشید.
  • به دیدن مساجد زیبای کندوان بروید.

این روستا دو مسجد استثنایی دارد که در نزد مردم، با نام‌های بزرگ و کوچک شناخته می‌شوند.

مسجد بزرگ در ۴ طبقه کنده شده و دیوارهای مسجد پوششی از گچ سفید دارند و دور تا دور آن با شمع و چراغ و مهر تزئین شده است.

مسجد کوچک متاسفانه این روزها متروکه شده است اما بد نیست سری به آن بزنید.

  • طعم واقعی آب را بچشید!

آب این منطقه، طعمی ندارد اما گوارایی و زلالی‌اش شهره خاص و عام است. در واقع چشمه‌های کندوان به خاطره داشتن خاصیت درمانی معجزه آسا معروف‌اند.

نزدیک‌ترین چشمه که اتفاقاً استفاده از آن برای عموم رایگان است، در کنار دره‌ای سرسبز و در ۲۷ کیلومتری کندوان قرار دارد. (آشامیدن این آب به کسانی که بیماری کلیوی و مجاری ادرار دارند، به شدت توصیه می‌شود.)

بهترین فصل برای سفر به روستای صخره‌ای

همانطور که می‌دانید کندوان در یکی از شهرهای آذربایجان شرقی قرار دارد و فصل زمستان این استان با بارش شدید برف و بوران همراه است، پس توصیه نمی‌شود در این فصل سری به این روستا بزنید.

اگر از ما بپرسید کدام فصل و کدام ماه برای سفر به این روستا مناسب است، قطعا می‌گوییم بهار و گل سر سبدش، اردیبهشت!

در این فصل و این ماه، دیگر خبری از سرمای جان سوز زمستان نیست و کندوان را عطر نسیم بهاری پر کرده است.

از تابستانش نگوییم برایتان زیرا هوای مطبوع دامنه کوه سهند، رود پاک و جاری پایین دست روستا و … بهشتی برای فرار از اشعه‌ی سوزان خورشید محسوب می‌شود.

در پاییز هوای روستا رو به سردی می‌رود اما از میزان جمعیت گردشگران نیز کاسته شده و هزینه‌ی اقامت نیز به همان نسبت کمتر می‌شود و ۱۰۰ البته که پادشاه فصول با برگ‌های رنگارنگش منظره‌ی خیره کننده و استثنایی را به وجود می‌آورد که دیدنش خالی از لطف نیست.

معماری روستا

اولین چیزی که به هنگام ورود به این روستا چشمان شما را به خود خیره می‌کند کران‌های مخروطی هستند که پایه و اساس معماری روستا به شمار می‌آیند.

این کران‌ها برای اولین بار به وسیله مواد مذاب آتشفشانی کوه‌های سهند به وجود آمدند و سپس طی سالیان متمادی و بر اثر باد و بارش‌های فراوان تغییر شکل داده و به حالت امروزی خود درآمدند.

این کران‌ها از بخش‌هایی همچون فضای اصلی، یری یورک (به مکانی گفته می‌شود که در آن‌ لحاف‌ها و تشک‌ها را قرار می‌دهند.)، آستانا (به قسمت ورودی هر کران گفته می‌شود)، مطبخ،‌ آبریزگاه‌ها و بالکن‌ها تشکیل شده است.

سخن پایان

در این نوشتار سعی خود را به کار بردیم تا اطلاعاتی جامع را در اختیار شما عزیزان قرار دهیم، اگر اطلاعات بیشتری درباره‌ی کندوان در اختیار دارید، خوشحال می‌شویم با ما به اشتراک بگذارید.

از این نوشته خوشتان آمده؟

خوشحال می‌شویم ما رو لایک کنین و انگیزه بیشتر بدین! 😊🙏

1

نظر شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. * فیلدهای ستاره‌دار الزامی هستند.

Shopping Basket